23. Wat de verwarring weg kan nemen

(Een blog van Fabrice Luijten)

Is het mogelijk om een wereld te creëren waarin we waarderen wat werkelijk van waarde is? Waarin iedereen helder heeft wat hij of zij écht nodig heeft. Een wereld waarin anderen de tijd nemen om te luisteren naar deze behoeften, om waar mogelijk bij te dragen aan de vervulling ervan. En dat we dat doen terwijl we elkaars waardigheid en manier van leven respecteren.

Vele pogingen om een dergelijke wereld voor te stellen zijn al gedaan. Je kunt de onderliggende principes van zo’n wereld terugzien in alle religies. Maar waarom is die nieuwe wereld dan niet simpelweg de wereld zoals we die vandaag kennen? Die laatste vraag brengt me al mijn hele leven in een staat van verwarring. Als klein kind, wist ik in veel opzichten perfect het onderscheid te maken tussen wat klopte en wat niet. En als ik vandaag luister naar opgroeiende kinderen, merk ik dat dit vandaag ook nog het geval is. Dus wat gebeurt er gaandeweg?

Uiteraard kan ik daar veel verklaringen voor vinden, maar die maken mijn verwarring niet minder. Als verklaringen al een effect hebben op mijn verwarring, is het eerder dat ze eraan bijdragen. Waarom lijken zovelen niet goed te weten wat goed is voor onze ziel? Waarom investeren we zoveel tijd en geld in het nastreven van ambities die ons leiden naar burn-out, niet naar geluk? Ik denk dat dit komt omdat we veelal negeren dat we überhaupt een ziel hébben. De ziel is als concept te vluchtig, spiritueel, zweverig, vaag en ontastbaar om ‘echt’ te zijn. Als het hebben van een ziel niet van voldoende praktische waarde is in een materiële wereld, waarom zouden we er dan aandacht aan besteden? En zo streven we andere zaken na dan de zaken die onze ziel blij maken. Er is geen enkele garantie dat ook ik weer door de verwarring wordt meegevoerd. Dat ik mezelf er ineens weer op betrap dat ik het najagen van een sociaal gewaardeerde carrière toch belangrijker maak dan het volgen van de keuzes die mijn hart mij ingeeft.

In ‘Verwarring-modus’ is niets helder. Er is geen innerlijke vrede, er is een hoop activiteit en geen wezenlijke voldoening. Ik weet inmiddels hoe ik kan overschakelen naar ‘Helderheids-modus’, maar het kost moeite om dit daadwerkelijk te doen. De manier om dat te doen is de volgende: sta je geest toe om tot bedaren te komen door deze aan stilte bloot te stellen. Om je geest stil te krijgen zijn er slechts drie basale ingrediënten nodig: stilte, geen afleidingen en tijd. ‘De social distancing’ kan een ideale omstandigheid vormen om langzaam over te schakelen naar ‘Helderheids-modus’. Zo lang het virus je gezondheid en dat van je naasten met rust laat en dat er enige mate van rust en vrede in je huishouden kan ontstaan.

Hopelijk zal het bezien van onze persoonlijke keuzes vanuit ‘Helderheids-modus’, leiden tot een natuurlijkere manier om onze levens in te vullen. Hopelijk zal het helpen dat meer mensen dan nu gelukkig kunnen zijn en kunnen genieten van het geschenk dat het leven uiteindelijk is. Een wereld waarin we vaker glimlachen, en onze omgeving in staat is om terug te lachen.

You might say, I’m a dreamer, but I’m not the only one.

(Een blog van Fabrice Luijten)