38. Het oude werkt niet meer en het nieuwe is er nog niet

Deze tijd kun je zien als een transformatieperiode, een overgang naar een ander tijdperk, een noodzakelijke transitie. Al sinds de oudheid worden dit soort kenteringen gekenmerkt door angst, crisis en chaos. Het oude werkt niet langer (en keert ook in dit geval zeer waarschijnlijk ook niet meer terug), maar het nieuwe is er nog niet. Ons vertrouwde houvast geeft geen grip meer en het nieuwe houvast is nog niet binnen handbereik. Het voelt wankel, instabiel en onzeker. Goed beschouwd zijn we – in de metafoor van de seizoenen – op de rand van de winter terecht gekomen: het oude moeten we loslaten, alle groei komt tot stilstand en al het leven trekt zich terug in haar wortels (en wij in onze huizen). We kunnen dat zien als een waardevolle en troostrijke vergelijking, ook omdat het ons praktische handreikingen geeft hoe we om kunnen gaan met deze lastige tijd.

“38. Het oude werkt niet meer en het nieuwe is er nog niet” verder lezen

37. Wat we van 2020 zouden kunnen leren

Laten we corona even niet zien als een vijand, maar als een vergrootglas. In het afgelopen jaar werd mede dankzij het virus uitvergroot wat er in onze samenleving allang niet meer (goed) werkt. Angst, polarisatie, eenzaamheid, stress, depressie; het was er allemaal al, het werd alleen nóg zichtbaarder. Is corona de oorzaak daarvan of werd het gecreëerd door onszelf en de keuzes die we eerder al maakten? Onze reacties op het corona-virus spiegelen immers ook onze eigen projecties en ons gangbare wereldbeeld. Zijn we in staat zijn iets te leren van hetgeen ons het afgelopen jaar is voorgeschoteld? Als we ons eigen gedrag niet gaan zien als een onderdeel van de oplossing, zijn we in deze crisis dan waarschijnlijk niet zelf het grootste probleem?

“37. Wat we van 2020 zouden kunnen leren” verder lezen